Bušenje Bunara

Bunare možemo svrstati u vertikalne hidrogeološke objekte izvedene u zemljištu sa namenom u eksploataciji ili osmatranju podzemnih voda. Da bi se bunari izradili moraju se koristiti određene metode poput iskopa ili bušenja.








Podela bunara zavisi od:


•    Načina izrade tj. gradnje.
•    Dubine (postoje plitki i duboki).
•    Izdana iz kojih se zahvata voda ( arterski, subarterski, i bunari prve izdani).
•    Načina na koji se zahvata voda (horizontalni i vertikalni).

Način gradnje vrši podelu bunara na:

• Kopane bunare – nekada davno su za kopanje bunara bili zaduženi specijalni majstori nazvani bunardžijama. Nad ovim bunarima obično je bio santrač ili đeram.
• Bušene bunare sa različitim načinima bušenja od udarne metode, rotacione (direktna fluidna ili rezervna cirkulacija) do kombinovane.
• Utisne bunare. 

Među najjednostavnijim i najčešćim tipom vodenih objekata smatraju se kopani bunari kojim se uglavnom snabdevaju manji potrošači. Kopani bunari uglavnom imaju dubinu od 20 –ak metara a može biti maksimum 50 metara. Dubina vodonosnog sloja iz kojih se vadi voda ne treba biti manja od 6 metara.



Primena bušenih bunara u poslednje preme je sve veća. Ukoliko se prati sanitarni aspect njihova bezbednost je znatno bolja u odnosu na kopane bunare i samim tim mogućnosti da se voda zagadi su jako male. Bušenim bunarima moguća je eksploatacija kako plitkih tako i izrazito dubokih voda tj. izdani gde je dubina i preko hiljadu metara.  Dubina bušenih bunara je između 150 i 200 metara. Bušenje je moguće uz pomoć raznih ručnih ili mašinskih metoda. Jedino ovako moguće je postići izrazito velike dubine. Za zacevljivanje bušenih bunara potrebne su čelične, pocinkovane, inox ili plastične cevi. Sam proces bušenja zahteva nešto veći prečnik na početku kako bi se kasnije koristio manji prečnik i došlo do željene dubine. U zacevljivanju bunara neophodna je ugradnja cevi čiji je prečnik manji od bušotine. Vodonosni sloj se zasevljuje uz pomoć bunarskih filterskih cevi koje se mogu naći u različitim konstrukcija,a od mostičavih, žičanih, slotiranih, višeslojnih itd. Na taj način omogućeno je okolnim vodama ulazak u bunar. U donjem delu bnara nalazi se taložnik i konusni završetak koji služi za lakšu ugradnju i čišćenje. U prstenastom prostoru prostoru između bušotine i cevi postavlja se glinoviti tampon (u cevnom prostoru) i šljunčani granulisani zasip (u bunarskom filteru). Njihova osnovna i glavna uloga je nepropustljivost, što je veoma važno kako se bunar ne bi zagadio.



Za upotrebu podzemne vode iz bušenih bunara neophodno je pre svega njeno izvlačenje na površinu. U ovom procesu potrebna je ugrađena potapajuća pumpa koja radi na određenoj dubini i nivou vode. Uz pumpu je obavezan i filter. Korišćenje ove vode može biti u kućnoj upotrebi, u svrhu navodnjavanja i dr.

Bušenje bunara izvodi se iz više razloga a to su:

•    Vodosnabdevanje
•    Balneoterapija
•    Melioracija
•    Iz sportsko rekreativnih razloga
•    Industrijskih potreba
•    Termoenergetika i toplifikacija
•    Flaširanje vode

U odnosu na tip izdani podela bunara je na obične , arteske koji imaju pritisak i subarteske.

Dimenzije bunara mogu biti različite kao i njihova izdašnost ili kvalitet vode. Kod podzemnih voda zahvaćenih bunarom  znatno je bolji kvalitet vode u odnosu na površinske tokove samim tim jer ne zahtevaju preradu. Za snabdevanje vodom iz podzemnih voda neophodan je tretman hlorisanja.

Kako se gradi bunar:

Jedna od metoda gradnje bunara je kopanje vertikalnih okruglih rupa prečnika do 2,5 metra različitih dubina gde su zidovi obloženi kamenom ili su betonirani u cilju sprečavanja odrona okolnih materijala i ulaska zagađivača kroz porozne zidove. Primena ovog načina gradnje karakteristična je i kod glinenog zemljišta.



Druga metoda je kopanje zemljišta sa udubljenjem od 10 metara širine na neodređenoj dubini i ograničavanje kako bi se sprečilo zagađenje. Ovakvi tipovi bunara često imaju neobrađene zidove iz razloga korišćenog materijala i najzastupljeniji su u kamenim ili pretežno kamenim područjima.
Treća metoda je traženje prirodnog udubljenja u nepropusnim materijalima kao što su ilovača ili kamen i oblikovanje bunara ograničavanjem i obradom rubova zidova.

Treba napomenuti da kod određenih bunara postoji tzv. kruna odnosno uzdignuća na otvorima čime je automatski olakšano izvlačenje vode. Bunare bez krune nazivamo čatrnje i karakteristični su za područja BiH i Dalmacije.

88 glasa ( 4 zvezdica )

Preporučene usluge

Komentari

Ostavite komentar

Ime:
Email:
Tekst: